Էներգոանկախության մասին հռետորաբանությունը. ի՞նչի մասին է լռում վարչապետը

Հայաստանի էներգետիկ անվտանգության շուրջ վերջին շրջանում վերսկսված հանրային քննարկումները նոր շունչ ստացան վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունից հետո: Նրա պնդմամբ՝ նախկինում Հայաստանը գտնվել է «էներգետիկ կախվածության» մեջ, մինչդեռ այժմ արևային մարտկոցների զանգվածային տեղադրման միջոցով երկիրը ոչ միայն կդառնա էներգոանկախ, այլև կսկսի էլեկտրաէներգիա արտահանել:
Այս թեզը, սակայն, բաց է թողնում վերջին երեք տասնամյակների հայկական էներգետիկայի հիմնասյուներից մեկը` Մեծամորի ատոմակայանը: Փաստերը վկայում են, որ հենց Հայկական ԱԷԿ-ի շնորհիվ երկիրը տարիներ շարունակ ոչ միայն բավարարել է ներքին պահանջարկը, այլև արտահանել է էլեկտրաէներգիա դեպի Իրան և Վրաստան:

Ըստ Հայաստանի էներգետիկ ենթակառուցվածքների տարեկան հաշվետվությունների, ԱԷԿ-ը ապահովում է երկրի էլեկտրաէներգիայի մոտ 30–40%-ը` դրանով իսկ նվազեցնելով բնական գազի և ջրի գնից կախվածությունը: Ավելին, հենց ատոմակայանի առկայությունն է թույլ տվել Իրանի հետ իրականացնել «գազ ընդդեմ էլեկտրաէներգիայի» փոխանակումը, ինչպես նաև կայուն մատակարարումներ իրականացնել Վրաստանին ամառային ամիսներին:

Վարչապետի հայտարարության մեջ ԱԷԿ-ի մասին հիշատակման բացակայությունը ակամա խեղաթյուրում է պատմական իրականությունը: «Կախվածություն» ասելով հայտարարությունը վերագրում է անցյալ մի իրավիճակ, որը փաստացի գոյություն չի ունեցել. Հայաստանը 1990-ականների վերջից մինչ 2020-ականները ունեցել է ավելցուկային հզորություններ: Արևային էներգետիկան, անկասկած, ապագա է, սակայն գոյություն ունեցող միջուկային ժառանգությունը ժխտելը կամ լռությամբ անտեսելը վտանգում է հանգեցնել սխալ ռազմավարական եզրահանգումների: