Վահան եպիսկոպոս Հովհաննիսյանը, ով բուժման նպատակով գտնվում է ԱՄՆ-ում, հանդես է եկել հայտարարությամբ, որտեղ ասվում է․
«Կանգնելով Աստծո առաջ եւ գիտակցելով իմ սուրբ պատասխանատվությունը հավատարիմների հանդեպ, ես ուղղում եմ այս խոսքերը մեր Եկեղեցուն եւ մեր ազգին:
Արդեն երկար ամիսներ է՝ Հայաստանում կառավարության եւ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միջեւ հակասությունը գնալով խորանում է: Այս բեկումը հարվածել է իմ հոգեւոր կոչմանը: Ինչպիսին էլ որ լինեն մեր անհատական քաղաքական հայացքները, իրականությունն ապականված է. շատ հավատացյալներ խորապես անհանգստացած են, մեր միասնությունը խարխլվել է, եւ վստահությունը մեր Եկեղեցու հանդեպ թուլացել է:
Այս ճգնաժամում ես ընկալում եմ ոչ թե հաստատությունների միջեւ վեճ, այլ վստահության խորը ճգնաժամ Եկեղեցու կառավարման ներսում: Մեր ժողովրդից շատերն այժմ զգում են, որ Մայր Աթոռի առաջնորդությունը հեռվացել է հավատացյալներից, փոխարենը քայլում է հարուստ եւ ազդեցիկ շրջանակների հետ: Չափազանց շատ որոշումներ են կայացվում փակ դռների հետեւում, որոշ հոգեւորականներ ընկղմվում են ժամանակավոր քաղաքականության մեջ, քան աղոթքի եւ Սուրբ Գրքի ուսումնասիրության մեջ: Ավելին, կա աճող կոնսենսուս, որ եկեղեցական իշխանությունը ներքաշվել է քաղաքական պայքարի մեջ, որը վնասում է ինչպես Եկեղեցու հավատացյալներին, այնպես էլ մեր ազգի խաղաղությանը:
Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը եւ Ծայրագույն Պատրիարքը, դժվարին տարիներին հովվել է Եկեղեցուն: Նրա պաշտոնավարման ընթացքում Սուրբ Էջմիածինը վերականգնվեց եւ ամրացավ, իսկ մեր հոգեւոր կենտրոնի արժանապատվությունը տեսանելիորեն բարձրացավ: Այս ծառայությունը արժանի է մեր անկեղծ երախտագիտությանը: Մինչդեռ, Եկեղեցին միայն աղյուսներով եւ մահարձաններով չի ապրում: Նա շնչում է Հիսուս Քրիստոսի Ավետարանով, որը պահպանված է ճշմարտությամբ, վստահությամբ, հոգեւոր հայրությամբ եւ բարոյական պարզությամբ, որը մարմնավորված է մեր ժողովրդի սրբազան ավանդույթներում: Երբ այս հիմնարար հենասյուները թուլանում են, արտաքին կարգը չի կարող բուժել ավելի խորը հոգեւոր վերքը:
Պետության հարցում էլ պետք է հավասարության հետ խոսենք։ ՀՀ կառավարությունը կրում է խաղաղության, հասարակական կարգի եւ մեր հայրենիքի անվտանգության ծանրակշիռ մանդատ: Այս մանդատը հարգել է պետք։ Միաժամանակ Եկեղեցու նորոգությունը պետք է ծագի իր սեփական օրինական եւ կանոնական կյանքի ներսից:
Պետությունը լավագույնս ծառայում է Եկեղեցուն՝ հարգելով նրա դարավոր ավանդույթներն ու կանոնները, Եկեղեցին լավագույնս ծառայում է պետությանը` հաստատուն մնալով իր հոգեւոր առաքելության մեջ, հրաժարվելով ընկղմվել ժամանակավոր խռովության մեջ:
Այս պատճառով այս ճգնաժամի հանգուցալուծումը չի կարելի փնտրել Հայաստանի ընտրված կառավարության անկման մեջ: Կառավարություններն ընտրվում եւ փոխվում են ժողովրդի կամքով: Այժմ խիստ անհրաժեշտ է արմատական նորացում՝ թափանցիկ և հաշվետու կառավարում, սինոդական կյանք, որը ներշնչում է անսասան վստահություն, եպիսկոպոսների ազատություն՝ խոսելու և խորհրդակցելու ազնվորեն, և Ազգային եկեղեցական ժողովի ժամանակին գումարումը՝ հավատացյալների կողմից անվերապահորեն վստահելի ձևով։
Հայ ժողովուրդը արժանի է մի Եկեղեցու, որը կհաստատի նրանց հավատքը, մի Եկեղեցի, որն առաջնորդվում է Ավետարանով և մեր նախնիների սրբազան ավանդույթներով, այլ ոչ թե քաղաքական հռետորաբանությամբ կամ քաղաքականացված հոգևորականության աշխարհիկ նկրտումներով: Մեր հոտը փնտրում է եկեղեցական վարչակազմ, որն առաջարկում է ճշմարտություն՝ վախի փոխարեն, զղջում՝ պաշտպանության փոխարեն և քաջություն՝ լռության փոխարեն:
Թող Աստված իմաստություն, խոնարհություն և խաղաղություն շնորհի բոլոր նրանց, ովքեր պատասխանատվություն են կրում այս դժվարին պահին»,-ասվում է հայտարարության մեջ։